KANE
 
Back Up



Dinand had een strandtent en liefde voor muziek. Dennis kwam eens spelen in de tent en deelde dezelfde liefde. Het klikte tussen die twee, en zoals dat gaat in de liefde, komen daar mooie dingen van zoals de nieuwe Nederlandse band Kane.

Hun eerste single Where do I go now kwam op nummer 29. Inmiddels zijn ze twee videoclips, vele optredens en bijn (28 januari) een debuut cd As long as you want this verder. Er bestaat al een unofficial Kane site die op het moment van interviewen de tienduizendste bezoeker verwacht.

Je vraagt je af: hoe voel je je dan?
Dinand (27): Fantastisch. Ik heb altijd in schoolbandjes gezeten. Mijn eerste bandje heette Reckless Scumgame. We speelden covers: Every breath it takes, Fire, dat soort dingen. Vele bandjes volgden, maar de echte doorbrak kwam niet.
Dennis (29): Voor mij geldt hetzelfde. Ik heb na mijn schooltijd geprobeerd om full-time in een bandje te spelen, maar dat is echt struggelen en strijden.

Waar ligt het dan aan dat het wel of niet lukt met een band?
Dinand: Aan heel veel dingen. Soms is een band gewoon niet goed genoeg, soms zijn de ambities binnen een band verschillend. De een zet zich voor 100% in, terwijl de ander alleen een beetje spelen best vindt. De een wil zoveel mogelijk optreden, het maakt niet uit waar, en de ander wil bij een boekingsbureau zitten zodat je over optreden niet meer hoeft na te denken en via die weg misschien een platencontract kan krijgen. Iedereen is op zijn eigen niveau bezig de wereld te veroveren. Ikzelf zat meestal in de bandjescategorie prutser. We wilden we spelen, maar het ging heel moeizaam. We waren van verschillend niveau, hadden andere ambities en dan gaat het fout.

Wat klopt er dan, in vergelijking met andere bands nu wel tussen jullie samen?
Dinand: Het klikte, we wilden samen muziek maken. Toen bleek dat ons talent en ambitie in hetzelfde straatje paste, ging het snel. Wat er muzikaal gezien tussen ons klopt, staat op het album. Persoonlijk gezien vullen we elkaar ook prima aan.

Hoe dat zo?
Dinand: Ik ben vrij recht door zee, zeg dingen graag zoals ze zijn. Dat is soms pijnlijk en niet iedereen kan dat handelen. Sommige mensen worden liever met zijden handschoentjes benaderd. Op zo'n moment is het handig dat Dennis het heft in handen neemt. Hij kan goed levelen en communiceren en dan krijg je vaak wel dingen voor elkaar.

Er worden nu al hele discussies over Kane gevoerd op het web. Hoe voelt dat?
Dinand: Bizar. Zeker als in het begin van kane twee jongens zo enthousiast zijn dat ze op eigen houtje een Kane website bouwen. Opeens wordt je muziek groter dan je zelf kunt bevatten.
Dennis: Toen we onze cd opnamen hebben we een webcam opgesteld in de studio. We dachten dat er een man of tien zat te kijken. Bleken er op een van de drukste dagen bijna achthonderd mensen naar zo'n kutschrem van 2 bij 2 te kijken! Mensen konden ook met ons chatten, vragen stellen over wat we aan het doen waren.
Dinand: Het is echt kicken dat er zo enthousiast gereageerd wordt en dat je ook direct contact kan onderhouden.

Internet, videoclips, hoe bevalt het bekende Nederlander zijn?
Dinand: Het gaat bij ons op de eerste plaats om muziek. de rest hoort erbij.
Dennis: Ik ben wel verbaasd. het is niet meer zo dat mijn oma weet dat ik in een bandje zit en dat dan weer vertelt aan de buurvrouw. Buiten hen om roepen opeens mensen, he Dennis, terwijl je ze helemaal niet kent. Ik wordt er niet warm of koud van. T'is gewoon raar.
Dinand: Ik heb wel gemerkt dat je probeert een confrontatie te vermijden. Even een andere kant op te kijken als iemand je blik probeert te vangen. je gaat jezelf een beetje verstoppen, maar dat is het. Verder doen we alles lachend.